موقعییت جغرافیایی پرسبانج و شهرستان آ‌وج دراستان قزوین

 

قاراقان یک کلیت فرهنگی تاریخی است  که  مساحتی نزدیک به ۵۰۰ کیلومتر مربع را دربر دارد

این منطقه بزرگ بین استان های / مرکزی / همدان / زنجان / قزوین / تقسیم شده است . همجواری قاراقان با پایتخت های دولت مادها ، ایلخانان و صفویان دارای تاریخی طولانی و قدیمی است . پرسبانج جزئي ازقاراقان (خرقان) است .

ایجاد شهرستان آوج درمنطقه ي قاراقان ، شهریور ۱۳۹۱ محقق شد درحالی که قبلا پیشنهاد ایجاد شهرستان قاراقان را مطرح کرده بودیم .

امیدوارم با تلاش دلسوزان منطقه شاهد شکوفایی هرچه بیشتر این منطقه باشیم .

پیشینه تاریخی و جاذبه های گردشگری آوج

 شهر آوج در قسمت کوهستانی استان قزوین ودر جوار کوههای بزرگ ودره های عمیق واقع شده ازنظر طبیعی دارای مناظری زیبا ، خنک و دلپذیر است .  از گردشگاه های طبیعی می توان به موارد زیر اشاره کرد :

آبشار شاه دره با ارتفاع ۳۰ متر – قلعه سفید کوه – غار قلعه کرد – چشمه علی ( روستای ارتش آباد ) – جنگل های سلطان بلاغ – ستون های قرخ قیزلر ( چهل دختر ) – چشمه و مجموعه تفریحی دریا بک  واقع در روستای پرسپانج – چشمه آب گرم خرگان – صخره های شتر سنگی و شیر سنگی – برج های دوگانه خرقان – کاروانسرای شاه عباسی – امام زاده علاء الدین – امام زاده محمد طاهر- گبر قلعه و.....   شهر آوج به جهت قرار گرفتن در موقعیت ارتباطی مناسب و همجواری با پایتخت های دولت مادها ، ایلخانان و صفویان دارای تاریخی طولانی و قدیمی است .

در دوره حکومت سلجوقیان که سنی مذهب بودند آوج ( آب به ) به همراه ری و قم ۳ منطقه شیعه نشین بوده است و در همان دوره در آوج مدارسی به نام مدارس علی شاهی وجود داشته که در آن طلاب علوم دینی مشغول به تحصیل بوده اند . در حال حاضر این مکان به نام محله علمشاه تغیر نام یافته است

منطقه آوج تا سال 1379 دارای مساحت کلی 2776کیلومتر مربع بود واز دو بخش خرقان شرقی وغربی با 54 آبادی تشکیل شده بود ولی در سال 1379 با تصویب هیات دولت قسمتهایی از خرقان شرقی و غربی به بخش جدید آبگرم داده شد واکنون منطقه آوج در قسمت جنوب غربی استان قزوین واقع شده ویک شهرستان مستقل می باشد . آوج نقطه مرزی بین استان قزوین وهمدان است . پرسبانج در ۲۲ کیلومتری جنوب غربی آوج واقع شده است که روستاهای جوبینه - قهوج - گوو یک (شهید آباد ) - خسروآباد -هرایین در مسیر جاده پرسبانج به آوج واقع شده اند که هرکدام ازاین روستا ها هزران سال دارای قدمت تاریخی می باشند.  

پرسبانج فاقد هرگونه برداشت آب ازسفره های زیرزمینی است وپربارانترین منطقه روستایی آوج به حساب می آید که سد خاکی پرسبانج از بزرگترین سدهای خاکی استان قزوین می باشد.

برای مشاهده بخش هایی از تصاویر روستا لطفا اینجا را کلیک کنید

با تشکر فراوان از دوستان بسیار خوبم . حسین داودی / مدیر وبلاگ پرسبانج

منظره سرسبز و زیبای سد در فصل بهار

خوشبختی ساده است،تنها ما هستیم که آن را برای خود پیچیده می کنیم

شعری زیبا از آقای حاج نورمحمد یعقوبی در وصف روستای زیبای پرسبانج

((پرسبانج))

 

 

 

برای خواندن شعر به ((ادامه مطلب))مراجعه فرمایید

 

ادامه نوشته

در گذشت هنرمند فاخر پریسبانج

ادامه نوشته

نیستی اما هنوزم اینحایی....

تاريخچه‌ی نوروز و جشن‌های نوروزی

 

انسان‏، از نخستین ادوار زندگی اجتماعی، متوجه بازگشت و تكرار فصول شد. نیاز به دانستن زمان كاشت و برداشت، تقویم دهقانی و زراعی را به وجود آورد كه زمان يخ‌بندان و موسم شکوفه‌ها را از يکديگر جدا می‌کرد. نخستین محاسبه‌ی فصل ها در جوامع گذشته بر اساس گردش ماه كه تغییر آن آسانتر دیده می شد صورت گرفت اما در نتیجه ناهماهنگی‌هايی كه تقویم قمری، با تقویم دهقانی داشت، محاسبه و تنظیم تقویم بر اساس گردش خورشید صورت گرفت.
اين جشن از قدمتی حداقل 3000 ساله برخوردار است.در ادبـيـات فارسی جشن نوروز را به نخستین پادشاهان نسبت می دهند. شاعران و نویسندگان قرن چهارم و پنجم هجری همچون فردوسی، عنصری، منوچهری، بیرونی، طبری و بسیاری دیگر ، نوروز را از زمان پادشاهی جمشید می دانند.
لازم به ذكر است، جشن نوروز پیش از جمشید نیز برگزار می‌شده و ابوریحان نیز با آن كه اين جشن را به جمشید منسوب می‌كند، یادآور می‌شود كه (نوروز را جمشید عید گرفت؛ اگر چه پیش از آن هم نوروز بزرگ و معظم بود.)
جشن نوروز از برجسته‌ترین و با شکوه‌ترین یادگاری‌های ایرانیان است که سال‌های زیادی را پشت سر گذاشته است و یکی از جشن‌های بسیار کهن جهان به شمار می‌رود. نوروز در دربار پادشاهان هخامنشی و ساسانی همراه با مراسم خاصی برگزار می‌گردید. نمایندگانی از 23 کشوری كه با ایران رابطه داشتند به حضور پادشاهان ايران می‌رسیدند و هدایای دولت‌های خود را تقدیم آنها می‌کردند.
از هند: فیل، شمشیر، مشک و وسائل کشاورزی.
از تبت و چین: مشک و عنبر، ابریشم و رنگ.
از سواحل رود سند: طاوس و طوطی.
از دربار روم: فرش و پارچه‌های الوان، جواهرات و مایحتاج سوارکاران ایرانی.
از کشورهای همجوار و مصر: اسب‌های زیبا و تیزرو، گوسفند، شتر، آهو، زرافه و سایر هدایای نقدی.

گذشته از ایران ، در آسیای صغیر و یونان، برگزاری جشن‌ها و آیین‌هایی را در آغاز بهار سراغ داریم ولی برگزاری شکوهمند و همگانی این جشن در دستگاه‌های حکومتی و سازمان‌های دولتی و غیردولتی و در بین همه‌ی قشرها و گروه‌های اجتماعی فقط از ویژگی‌های ایران زمین است که با وجود تمام فراز و فرودهای اين سرزمين اعم از جنگ‌ها، دگرگونی‌های سیاسی، اجتماعی، اعتقادی، علمی و فنی، از روزگاران کهن پا برجا مانده و افزون بر آن به جامعه‌ها و فرهنگ‌های دیگر نیز راه یافته است.
سرانجام بايد گفت اين از افتخارات ايران و ايرانيان است كه تا امروز هيچ جامعه و کشوری، اين چنين جشن و آیین كهنی که همگانی و مورد احترام خاص و عام، فقیر و غنی، کوچک و بزرگ و بالاخره شهری و روستایی و عشایری باشد را تجربه نكرده است.