در باره نویسنده وبلاگ پرسبانج

 من حسين   داودي    نوه برجعلي ازطرف پدری (فوت ۱۳۴۰دراین روستا )  و نوه ملا مردعلي ازطرف مادری که سالیان دور دراين روستا زندگی می کردند .

 امیدوارم که  بتوانم با کمک اهالی روستای پرسبانج ،  خصوصاً دوستان دانشگاهي خودم اين روستا را به عزیزان معرفی کنم .

ان شاء ا.. اقدامات انجام شده در آن را اعلام و بدینوسیله از ساکنین محترم که تاثیری در روند رشد و شکوفایی این روستا دارند قدردانی کنیم .

از هم روستائیان عزیز هم خواهشمندم هر نوع اطلاعاتی را که لازم می دانند در این فضای اینترنتی نوشته شود برایم ارسال نمایند . تا با نام خودشان در این مکان منتشر نمایم .

الله سنه توکل

روستای پرسبانج  یکی از بزرگترین روستاهای تابعه شهرستان بوئین زهرا  در استان قزوين  می باشد .روستای پرسبانج  در24 کیلومتری شرق آوج داراي  چشمه های معدنی جوشان ودرياوك  باستاني  است . از طریق جاده آسفالته روستایی به آوج  ارتباط دارد واز طرفی نیز به روستای  استلج  منتهی می شود.

شغل اهالی روستا :

اکثر اهالی روستا کشاورز بوده و در کنار کشت و زرع به دامداری سنتی مشغولند و از این طریق امرار معاش می نمایند . گندم وسیب زمینی ، عدس و علوفه دام از مهمترین محصولات زراعی روستای پرسبانج  می باشد . قالی بافی ، گلیم بافی و صنایع دستی نیز در این روستا رواج دارد .

آداب ورسوم منحصر به فردجهانی

روستای باستانی پرسبانج (پرسبانا)از قدیمی ترین مناطق زیبای بخش آوج ازاستان قزوین است که آداب ورسوم منحصر به فردجهانی هستند که درهیچ نقطه از جهان مشاهده نشده است ...؟؟؟

نام های آشنا در پرسبانج

پسنه دره / چورلی / میلاق قشلاقی / کووعن دره / قاراچاناق / چمبک قلعه / قصبه / کعت یری/ اوزون دره / فاطما یاتان / اوزون بلاق / آق یول/ دربند / داشلوبلاق / بازارقلی/ دوولو / باش بلاق / بیرام بلاق / دلاوک /دریاوک /

 

پوشاک زنان پرسبانج

پوشاک زنان - زنان پرسبانجی زیر پیراهن خود « شلیته » می پوشیدند. به طوری که شلیته به اندازه یک وجب و یا حتی کمتر از دامن آن ها بیرون می آمد . جنس پارچه آن اغلب ململ ، چیت و کرباس بود و در انواع ساده ، گل دار و یا مشکی انتخاب مس شد. جوانان اغلب روی شلیته های خود را با نخ های رنگی گلدوزی می کردند. شلیته گلدار جوانان دارای سجاف پهن بود. برخی دیگر از شلیته ها به جای سجاف لیفه داشت. شلیته لیفه دار از پارچه ضخیم و سنگین مانند مخمل ، ترمه ، تافنه ابریشمی و .. دوخته می شد. معمولا قسمت پایین شلیته را با دست دوخته و آن را به حالت تزیینی در می آوردند که به آن « دالبر» و « دندان موشی » می گفتند.
« یل » یا « نیم تنه »  که حدودا صد سال پیش در بین اعیان متداول بود، از پارچه ترمه با آستری از پارچه تافته کرم رنگ تهیه می شد . در قسمت جلوی آن ، هجده دکمه فلزی پی در پی می دوختند.زنان در زیر شلیته های خود شلوارهای مشکی می پوشیدند، دمپای این شلوارها تنگ و بالای آن گشاد بود و آن ها را با بند تنبان می بستند.
پاپوش زنان نیز به فرا خوار وضع مالی خانواده ، دارای انواع مختلف بود. در تابستان گیوه های ظریف می پوشیدند. زنان اعیان نیز از کفش های چرمی مدل روز استفاده می کردند. سایر پوشش های مورد استفاده زنان این منطقه عبارت بوداز : کویینگ، جومه، کراس ، شگ، کول چوقا، قرقره تمبون ، اوزون تنبون و ..

پوشاک مردان پرسبانج

پوشاک مردان پرسبانج - استفاده از کلاه در گذشته بین مردان بسیار متداول بود و هر شخص به فراخور شغل و نیز وضعیت اقتصادی خود از یک نوع کلاه استفاده می کرد.
پیراهن ها معمولا به رنگ سفید و ساده و تکمه یقه آن بر شانه چپ بسته می شد و در میان سینه چپ ، از شانه تا زیر سینه ، چاکی داشت. پس از آن پیراهن هایی با یقه های بلند به نام یقه « قزاقی » متداول شد و سپس یقه « ملایی » جای آن را گرفت . یکی دیگر از تن پوش های مردان قزوینی « ارخالق » بود. ارخالق پیراهن جلو باز بسیار بلندی بود که تا انتهای پا می رسید و یقه آن ایستاده بود. در ناحیه کمرتنگ و دامن آن بسیار گشاد بود و در دو پهلو، دو چاک بلند تا کمر داشت.
شلوار افراد کم درآمد، از جنس کرباس و به رنگ آبی یا مشکی بود. این شلوار ها بلند و گشاد و در لیفه آن بند بود. بند تنبان از نخ پنبه بافته می شد. اشخاص اعیان شلوار های دکمه دار می پوشیدند.
پاپوش اغلب مردان در گذشته گیوه بود . این گیوه ها « جوراب » و « آجیده » نامیده می شد و در فصل تابستان مورد استفاده قرار می گرفت . اشخاص اعیان گیوه های بسیار ظریف و مرغوب تری می پوشیدند که به گیوه « ملکی » معروف بود. سایر پوشش های مورد استفاده مردان این استان عبارت بود از : سرداری ، عبا ، چوقا ، پوستین جلیقه ، پوستین آستین دار، کوهنک کوله جد،قدک،دون، قبای مراد بیگی و...

جشن گندم در دریاوک / دریابک / دلاوک

برگزاری جشن گندم در بیشتر مناطق روستایی استان قزوین پیشینه ای بس طولانی دارد ولی مراسمی که در روستای پرسبانج منطقه آوج برگزار می شود از شکوه بیشتری برخوردار است ویکی از قدیمی ترین وبا شکوه ترین مراسم حشنی است که از قدیم الایام برگزارمی شود . این جشن در کنار آبگیر کوچک و زیبای " دریابک" واقع در شمال پرسپانج برپا می گردد و اهالی روستاهای همجوار با حضور گسترده در‌کنار آبگیر به ازای هر خانواده یک گوسفند قربانی می کنند و پس از شکر و شادی به درو محصول می پردازند .

جشن تیرگان (تیر ماه سیزده)

این جشن که همان جشن تیرگان ایران باستان است، در روز سیزدهم تیر ماه برگزار مى‌شود. بدین ترتیب که شخصى که او را خوش‌قدم مى‌دانند، صبح زود به خانه دعوت مى‌شود تا با تکّه چوبى از درخت داغ‌داغان (ته‌دانه) به کیسه‌هاى گندم، آرد و حبوبات ... بزند تا اصطلاحاً به آنها برکت بدهد. همچنین او با همان چوب به اعضاى خانواده هم مى‌زند تا سلامت بمانند. در حین انجام این مراسم کسى نباید صحبت کند، زیرا جریمه مى‌شود. درشب تیر ماه سیزده، مراسم شال‌اندازى نیز انجام مى‌شود. در روز تیر ماه سیزده پاچیدن آب به یکدیگر را خوش‌یمن مى‌دانند.

معرفی هرایین به عنوان همسایه پرسبانج

هرایین از روستاهای استان قزوین می باشد که بسیار زیبا وسر سبز است.ودر فصلهای بهار و تابستان میزبان مسافران زیادی است.به دور از تعصب قومی ومنطقه ای باید گفت:هرایین براستی نگین سر سبز ی ست که در میان روستاهای استان قزوین نظیر ندارد.چه از نظر آب وهوا وچه از نظر مردمان مهمان نواز ومهربانش وچه از نظرفرهنگ و هنر وپیشینه ی تاریخی اش. نام هرایین را همیشه به خاطر بسپارید. این مطلب توصیف آقا هادی رمضانخانی از روستای خودشان است