متاسفانه آثار معنوی گذشتگان مارا به تاراج میبرند وهرآنچه را که نشان قدمت وفرهنگ وتمدن ماست درحال رنگ باختن است / جشن دریاوک را به بهانه های مختلف به فراموشی می سپارند بدون آنکه بدانند ریشه وقدمت این مراسم به دوره باستان وآیین های زرتشت برمی گردد.
روز سیزدهم تیر ماه که به نام تیر یا تِشتًر از ایزدان مهم ایران باستان نام گذاری شده یکی از مهم ترین جشن های ایرانیان است. این جشن موسوم به تیرگان از دو تیرگان کوچک و بزرگ است که اولی در روز سیزدهم و دومی در روز چهاردهم واقع بود ایرانیان در این روز به شست‌و‌شوی تن می‌پرداختند. ظاهراً این جشن در ایران و برخی کشورهای همسایه با شکوه بسیار و در دامان طبیعت برگزار می‌شده‌است . ادامه این مراسم که خیلی ها دلیل آن را نمیدانند همان (جشن گوئلGull )در پرسبانج است که ازمراسمات پرشکوهی است که تیرماه ودردامان طبیعت برگزارمی شود . دراین روز تمام اهالی تن خودررا باآب دریابک (دئیلوک dilavak )شستشو می دهند وبا روشن کردن آتش وقربانی کردن ُغذای ان روز را درصحرا وجنگل میل می کنند ویک روز کامل را دردامان طبیعت می گذرانند . آب - آتش - قربانی کردن - وطبیعت جزئی غیرقابل انفکاک از جشن های ایران باستان بوده است . این شواهد بیانگر قدمت این جشن وسابقه تاریخی وفرهنگی روستای پرسبانج می باشد که درمناطق اطراف خود و سطح کشور منحصر بفرد است که همچنان با شور وشعف حدود نیمه تیرماه هرسال درکنار دریاوک روستای پرسبانج برگزار می شود .
جشن های دوازده گانه ایران باستان دردوره ساسانیان با شکوه جلال خاصی برگزار می شد